Kwadratowy stolik kawowy na metalowej czarnej konstrukcji ze szklanym przeźroczystym hartowanym blatem w stylu „Alanda” projektu Paolo Piva dla B&B Italia, lata 80.

Stolik luźno nawiązuje swoją konstrukcją do kultowego stolika kawowego „Alanda” i tak jak on ma osadzony szklany gruby blat w metalowej ramie.
Oryginalnie zaprojektowany przez projektanta Paolo Piva dla B&B Italia, 1981.

Czarna metalowa rama polakierowana na nowo w  lakierze w połysku z wkładanym blatem z hartowanego szkła. W razie przenosin można go po prostu wyjąć.
Po tych zabiegach stolik jest w wyśmienitym stanie, gotowy do natychmiastowego użytku. Jedynie szklany blat ma kilka trudnych do pokazania nieznacznych powierzchniowych rys użytkowych, które gubią się w codziennym użytkowaniu.

Jest stosunkowo ciężki przez co stabilny. Spory szklany przeźroczysty kwadratowy blat jest bardzo poręczny i przyjmie na siebie mnóstwo różności. Prosty, niewysoki wpasuje się w każde pomieszczenie.
Nogi stolika zaopatrzone są w cztery gumowane okrągłe czarne nakładki które zabezpieczają przed porysowaniem. podłoże na którym stolik stoi. 

Wyjątkowy, ponadczasowy, świetny element każdego pomieszczenia. Jestem wielkim fanem tego projektu zarówno w wersji oryginalnej jak i tej inspirowanej pierwowzorem.
Koncepcja lekkiej wizualnie konstrukcji i przeźroczystego blatu sprawia, że stolik w żaden sposób nie przytłacza swoją bryłą, wręcz odwrotnie dodaje lekkości całemu pomieszczeniu.

Wysokość : 33,5 cm
Wymiary ramy stolika : 80,5/80,5 cm
Wymiary szklanego blatu : 77,5/77,5 cm
Rozstaw nóg : 39,5/39,5 cm
Waga : 11 kg

Paolo Piva, słynny włoski architekt i projektant znany na całym świecie ze swoich kreacji w dziedzinie mebli, urodził się w Adrii w 1950 roku. Ukończył architekturę na Uniwersyteckim Instytucie Architektury w Wenecji, a podczas studiów podyplomowych w na „Wyższym Kursie Restauracji” w Rzymie, zaczął ugruntowywać swoją pozycję w dziedzinie architektury i wzornictwa przemysłowego. Brał udział w wystawach indywidualnych i zbiorowych. W 1975 współpracował z Instytutem Historii i Architektury w Wenecji oraz z Akademie für Angewandten Kunst w Wiedniu przy tworzeniu dużej wystawy poświęconej Wiedniu w okresie socjalizmu. W latach 80. zaprojektował ambasadę Kuwejtu w Katarze i poświęcił się różnym projektom architektonicznym, a także urządzaniu. W 1983 został zaproszony na cykl konferencji w P.D.C. Los Angeles i zajmuje się konkursem pomysłów na renowację Fiata Lingotto w Turynie. W 1985 roku zaplanował restrukturyzację centrali C.Jourdan w Paryżu. W 1986 roku zaplanował renowację Palazzo Remer w Wenecji. W 1987 roku był nominowany do XIII nagrody Compasso d’Oro. W 1988 został profesorem nadzwyczajnym w Akademie für Angewandten Kunst w Wiedniu, gdzie w 1991 został profesorem zwyczajnym. W dziedzinie wzornictwa przemysłowego współpracował z wieloma prestiżowymi firmami w Europie i USA.