Metalowa minimalistyczna czerwono-czarna jednopunktowa lampa biurkowa/nocna/ścienna „Chińska” z ruchomym klosze w kształcie chińskiego kapelusza, Helena Frantová dla Kolo, Czechosłowacja, wzór z 1953 roku

Lampa zaprojektowana przez czeską projektantkę Helenę Frantovą dla producenta Okolo w 1953 roku.

Może pełnić funkcję lampy stołowej lub ściennej. Korpus lakierowany na czerwono, podstawa na czarno.
Zachowana w dobrym stanie vintage. kilkoma użytkowymi odpryskami czerwonego lakieru (zdjęcia).
Klosz oryginalny, co nie jest częste ze względu na materiały z których był wtedy wykonany (czerpany papier, od spodu podłożony przeźroczystym tworzywem, całość zszyta szerokim ściegiem).

Lampa w 100 % oryginalna, świeci jedną żarówką z małym gwintem, czyli E14, zalecana ledowa bo nie emituje ciepła, co jest ważne z racji na delikatny materiał z którego wykonany jest klosz.
Biały włącznik umieszczony na środku czerwonego korpusu.

Wysokość : 27 cm
Szerokość/rozstaw podstawy : 17,5 cm
Głębokość : 24 cm
Średnica klosza : 23,5cm
Wysokość klosza : 9 cm
Długość korpusu : 11 cm

Helena Frantová dla Ośrodka Produkcji Sztuki Ludowej (ÚLUV) projektowała biżuterię o powściągliwej estetyce, wykonaną z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych. Istotnym dziełem powstałym w ÚLUV według jej projektu – wyprodukowanym w 1957 roku – był złoty komplet składający się z naszyjnika i pierścionka, wyróżniający się motywem spirali oraz zdobieniami z granatów i diamentów o szlifie brylantowym.[4] Helena Frantová zaprojektowała również stożkowatą lampę (stołową lub ścienną) na trójkątnej podstawie, zwaną potocznie „Chińczykiem” (1953). Model ten pozostawał w produkcji do lat 70. XX wieku i stał się ikoną modernistycznego wzornictwa. Ponadto projektowała zastawę stołową, często wykonywaną z cyny. Doświadczenie zdobyte przy tworzeniu większych form naczyniowych nierzadko wykorzystywała także w projektach biżuterii.

W ramach własnej pracowni skupiała się na tworzeniu bardziej przystępnych, oryginalnych wyrobów jubilerskich przeznaczonych do codziennego użytku; wykonywano je z metali nieszlachetnych, wykończonych chromem (matowym lub polerowanym) i niekiedy łączonych z emalią. Jej twórczość odpowiadała na potrzeby współczesnej mody, kładąc nacisk na funkcjonalność, estetyczną powściągliwość oraz wygodę noszenia. W projektach biżuterii często wykorzystywała podstawowe kształty geometryczne – zwłaszcza kwadraty i prostokąty – jako bazę dla wisiorów i broszek. Charakterystycznym elementem było stosowanie licznych elementów w kształcie pierścieni lub delikatnych łańcuszków, które nadawały wyrobom dynamikę i ruch, wprowadzały grę świateł czy też delikatny dźwięk przy poruszaniu się.